Tablice jednowymiarowe

Do tej pory w poprzednich wpisach, operowaliśmy na zwyczajnych zmiennych które przechowywały jakieś dane. Zazwyczaj były to dane liczbowe, ciągi znaków lub wartości typu true oraz false (prawda, fałsz). Ale co zrobić kiedy mamy napisać program operujący na tysiącu liczb? Przecież nie zadeklarujemy dla każdej z nich osobnej zmiennej… I właśnie w takim przypadku wykorzystuje się tablice.

Praktycznie każdy język programowania wysoko pozimowego pozwala wykorzystywać tablice, tak zwane struktury złożone z jednakowych elementów tego samego typu. Najprostszą jednowymiarową tablice w matematyce określa się mianemwektora. Można ją sobie wyobrazić w ten sposób:

x1 x2 x3 xN

Tak samo są przechowywane dane w tak zwanych tablicach jednowymiarowych. W języku Pascal deklaruje się je w następujący sposób:

Oraz kod ogólny:

Zadeklarowana powyżej tablica będzie wizualnie wyglądała tak:

x1 x2 x3 x4 x5 x6 x7 x8 x9 x10

Oczywiście nie będzie zawierała ona żadnych danych.

Do odczytu i zapisu danych w tablicach używa się pętli iteracyjnej for-to-do. Prześledźmy na przykładzie jak to się odbywa:

Zapis danych:

Odczyt danych:

Przeczytaj również