Instrukcja wyboru Switch w C++ jak i każdym innym języku programowania, to tak naprawdę zagnieżdżone If’y. Ogólna składnia tego elementu nie jest zbyt skomplikowana, a wygląda mniej więcej tak:
switch(operator_sterujacy) //operator sterujący czyli jakaś zmienna zawierająca liczbę np. typu int
{
case wartosc_1:
instrukcja1;
break;
case wartosc_2:
instrukcja2;
break;
case wartosc_3:
instrukcja3;
break;
default:
instrukcja4;
break;
}switch(operator_sterujacy) //operator sterujący czyli jakaś zmienna zawierająca liczbę np. typu int
{
case wartosc_1:
instrukcja1; //brak break - wykonanie przechodzi dalej (fall-through)
case wartosc_2:
instrukcja2;
break;
case wartosc_3:
instrukcja3;
break;
default:
instrukcja4;
break;
}Wyróżnić tutaj należy słowo kluczowe Break, które jak sama nazwa wskazuje po prostu przerywa wykonywanie danej instrukcji, kolokwialnie mówiąc – przerywa dalsze wykonywanie Switch’a oraz słowo kluczowe Default, które zostało tutaj użyte jako warunek i oznacza po prostu „domyślnie”, należy to rozumieć w ten sposób, iż kod umieszczony za tym warunkiem zostanie wykonany wtedy i tylko wtedy kiedy zmienna operująca będzie miała inną wartość od podanych wyżej innych warunków logicznych. Oczywiście użycie słowa Default w instrukcji Switch jest opcjonalne.
Przykładowy program wykorzystujący instrukcję SWITCH w języku C++:
#include <iostream>
using namespace std;
int main() {
cout << "Podaj swoją ocenę z informatyki:";
int ocena;
cin >> ocena;
switch(ocena)
{
case 1:
cout << "Masz niedostateczny!";
break;
case 2:
cout << "Masz dwóję!";
break;
case 3:
cout << "Trója! - Mogło być lepiej ;)";
break;
default:
cout << "Masz wyżej niż 3! Gratuluję!";
break;
}
return 0;
}Fall-through: brak break to nie zawsze błąd
Skoro brak break powoduje „przelecenie” do kolejnego case (ang. fall-through), można to wykorzystać ŚWIADOMIE, gdy kilka wartości ma dawać ten sam efekt:
switch (dzien) {
case 6: // sobota - celowo bez break...
case 7: // ...wpada tutaj
cout << "Weekend!";
break;
default:
cout << "Dzien roboczy";
}Problem w tym, że NIEZAMIERZONY brak break wygląda identycznie i jest jednym z klasycznych błędów w C++. Od C++17 zamiar można zadeklarować atrybutem [[fallthrough]];, a kompilator z włączonymi ostrzeżeniami (-Wall) wytknie podejrzane przypadki.
Czego switch nie potrafi
Instrukcja switch porównuje wartości CAŁKOWITE znane w czasie kompilacji. Stąd trzy ograniczenia, o które często pytacie:
- Brak stringów –
switch (nazwa)dlastd::stringsię nie skompiluje. Napisy porównujemy drabinką if-else albo mapą. - Brak zakresów i warunków – nie napiszemy
case wiek > 18. Zakresy to domena if-else. - Etykiety muszą być stałe –
case x:ze zmienną x nie przejdzie, działacase 5:, stałaconstexpralbo wartośćenum.
Najlepiej switch współgra właśnie z typami wyliczeniowymi enum: kompilator ostrzeże, gdy zapomnimy obsłużyć którejś wartości, czego drabinka if-else nigdy za nas nie sprawdzi.
Switch czy if-else? Krótka odpowiedź
Gdy sprawdzamy JEDNĄ zmienną przeciwko liście konkretnych wartości (opcje menu, kody statusów, wartości enum), switch jest czytelniejszy i trudniej w nim o pominięty przypadek. Gdy warunki są złożone, zakresowe albo dotyczą różnych zmiennych, naturalny jest if-else. Analogiczna konstrukcja istnieje też w SQL: opisałem ją we wpisie o instrukcji CASE, do którego odsyłam na wstępie.



// brak komentarzy — bądź pierwszy