Złączenia zewnętrzne w SQL nie muszą być skomplikowane i trudne w zrozumieniu, przyjrzyjmy się kilku podstawowym przykładom i ich graficznej interpretacji…
W rozbudowanych systemach informatycznych przeważnie zawsze dane mamy zapisane w różnych tabelach. Twórcy SQL przewidzieli taki stan rzeczy i zapewnili programistom szereg możliwości różnego złączania tabel. Przy tworzeniu kwerend mamy do dyspozycji takie złączenia jak:
FULL OUTER JOIN,RIGHT OUTER JOIN,LEFT OUTER JOIN,CROSS JOIN.
Przykład graficzny:

Przykłady:
FULL OUTER JOIN
Zwraca wszystkie wiersze obu tabel, nawet te które nie spełniają warunku złączenia:
SELECT tabela1.kolumna1, tabela2.kolumna2 FROM tabela1 FULL OUTER JOIN tabela2 ON tabela1.ID = tabela2.ID;RIGHT OUTER JOIN
Zwraca wiersze z lewej tabeli pasujące do złączenia oraz wszystkie wiersze z prawej tabeli (nawet te nie spełniające warunku złączenia), w przypadku wierszy z prawej (drugiej) tabeli nie pasujących do złączenia przy danych z lewej tabeli będzie wstawiony null:
SELECT tabela1.kolumna1, tabela2.kolumna2 FROM tabela1 RIGHT OUTER JOIN tabela2 ON tabela1.ID = tabela2.ID;LEFT OUTER JOIN
W wyniku otrzymujemy wszystkie wiersze z lewej (pierwszej) tabeli, nawet te nie pasujące do złączenia oraz wiersze z prawej tabeli. Jeżeli jakiś wiersz nie pasował do złączenia to przy danych z prawej (drugiej) tabeli będzie wstawiony null:
SELECT tabela1.kolumna1, tabela2.kolumna2 FROM tabela1 LEFT OUTER JOIN tabela2 ON tabela1.ID = tabela2.ID;CROSS JOIN
Iloczyn kartezjański czyli wszystkie możliwe kombinacje wierszy z obu tabel. Uwaga: przy tym złączeniu nie określa się warunku złączenia.
SELECT tabela1.kolumna1, tabela2.kolumna2 FROM tabela1 CROSS JOIN tabela2;Pełny przykład na danych: LEFT JOIN krok po kroku
Teorię mamy za sobą, prześledźmy więc najczęściej używane złączenie na konkretnych danych. Weźmy dwie tabele: klientów i ich zamówienia.
| klienci.id | imie |
|---|---|
| 1 | Jan |
| 2 | Ewa |
| 3 | Piotr |
| zamowienia.id | klientId | kwota |
|---|---|---|
| 10 | 1 | 250 |
| 11 | 1 | 90 |
| 12 | 3 | 400 |
SELECT k.imie, z.kwota
FROM klienci k
LEFT JOIN zamowienia z ON z.klientId = k.id;Wynik zawiera WSZYSTKICH klientów, a tam, gdzie zamówienia brak, kolumny z prawej tabeli dostają NULL:
| imie | kwota |
|---|---|
| Jan | 250 |
| Jan | 90 |
| Ewa | NULL |
| Piotr | 400 |
To właśnie te NULL-e są całą siłą złączeń zewnętrznych: pozwalają znaleźć na przykład klientów BEZ zamówień jednym warunkiem WHERE z.id IS NULL.
INNER JOIN, czyli czym różni się złączenie wewnętrzne
Dla kompletu obrazu: INNER JOIN (można pisać samo JOIN) zwraca WYŁĄCZNIE wiersze pasujące do warunku złączenia. W naszym przykładzie Ewa zniknęłaby z wyniku, bo nie ma żadnego zamówienia. Regułka do zapamiętania: INNER tnie do części wspólnej, OUTER dopełnia brakującą stronę NULL-ami.
Klasyczna pułapka: WHERE, które zabija LEFT JOIN
Najczęstszy błąd przy złączeniach zewnętrznych wygląda niewinnie. Chcemy wszystkich klientów i ich zamówienia powyżej 100 zł:
-- ZLE: Ewa znika z wyniku
SELECT k.imie, z.kwota
FROM klienci k
LEFT JOIN zamowienia z ON z.klientId = k.id
WHERE z.kwota > 100;
-- DOBRZE: warunek przenosimy do ON
SELECT k.imie, z.kwota
FROM klienci k
LEFT JOIN zamowienia z ON z.klientId = k.id AND z.kwota > 100;Dlaczego pierwszy wariant jest zły? Dla Ewy kolumna z.kwota to NULL, a warunek NULL > 100 nie jest prawdziwy, więc WHERE wycina jej wiersz. LEFT JOIN zachowuje się wtedy jak INNER JOIN i „gubi” klientów bez zamówień. Warunki dotyczące PRAWEJ tabeli przy złączeniu zewnętrznym umieszczamy w ON, a w WHERE zostawiamy filtry na tabelę lewą.



// brak komentarzy — bądź pierwszy